می خواستند  یک اسم برای نشریه شان بگذارند.یکی گفت " قفس" یکی گفت " نفس" ، دیگری گفت " پالنگ" من هم گفتم:  "سنگ".همه شان گفتند چی ?!  سنگ !
گفتم مگر در آن صبح غریب
اولین نقش ها و کلمات را
اجداد بیابان‌گردمان
بر سنگ نتراشیدند.
مگر کافی نیست که نان‌مان هنوز از زیر سنگ بیرون می آید
و ناممان شتابان می رود
که بر سنگ نوشته شود.
سنگ‌مان را کسی به سینه نزد
و سرمان تا به سنگ نخورد آدم نشدیم..پس " سنگ"

عباس صفاری...

27 دی ماه 1399 خورشیدی..وب سایت بنکوی کمندی

آدرس اینترنتی  جهت ارسال مطالب و پیشنهادات 90bonko@gmail.com