پرسه در خاطرات ، سال 1354
دیگر نوشت:
آرخالق مردانه:لباس بلندی است که مردان ایل روی پیراهن می پوشند و به منزله لباس اصلی بوده .ارخالق از پارچه ضخیم و با رنگ هایی متناسب با سن افراد دوخته می شودند این لباس دارای استین بلند بوده و تا روی دست ادامه داشته .در طرفین ان دو چاک که تا کمر ادامه داشت موجب ازاد بودن لباس و اسان بودن تحرک و جست و جو و خیز انان بود.جلو ارخالق تا پایین باز بوده حتی دکمه هم نداشته .فقط به وسیله شال ،دو دامن ان با هم ارتباط پیدا می کردند
شال:شال از سه تا چهار متر پارچه دبیت قهوای رنگ یا چلوار سفید تقریبا بصورت سه گوش دوخته می شد که در جهت ضلع بلندتر، تا کرده از روی ارخالق به دورکمر می پیچند بطوریکه یک سر آن در زیر و سر دیگر ان در قسمت جلو و روی شال گره می خورد.پوشیدن شال موجب می شد مهرهایی کمر که بیش از سایر قسمت هایی بدن جابه جا شده و تحت فشار قرار می گیرد صدمه نبیند.
چقه: پوششی است تزیینی که مردان ایل ان را از روی ارخالق می پوشند چون علاوه بر پوشش بدن لباسی زیبا و جالب است .زنهازه از نخهای پشمی ظریف و رنگارنگ است که به طرز جالبی می بافند و گمپله هایی دارد که بر زیبایی ان می افزاید.زنهار از پشت شانه و زیر بغل عبور کرده و اویزان ان در قسمت پشت بر بالای کمر قرار می گیرد .چقه و زنهار را اغلب در عروسی می پوشند. و در مراسم چوب بازی شرکت می کنند.چون دامن های چقه بلند است و تا روی پا ادامه دارد،ضربه گیر خوبی است و پا را از ضربات چوب مصون می دارد.
ایل ما را چه میشود...
بسم الله الرحمن الرحیم