روایت قلیان در بنکوی کمندی ،روایت پر کردن اوقات فراغت است ،پدیده ای به نام قلیان در سالهای عشایری کمتر به چشم میخورد،آنقدر مشغولات هست که نوبت به قلیان نمی رسد،اما پس از ساکن شدن و وداع با زندگی عشایری ،قلیان که از پدیده های شهری است وارد روزمره گی بنکوی کمندی می شود

هنگام ورود قلیان ،نحوه ی برخورد با قلیان دو جور است عده ای به کل نفرت نشان داده و از آن منع می کنند و عده ای هم به استقبال آن رفته و اوقات فراغت و دور هم نشینی خود را با "پک" زدن های پی در پی پر می کنند،روایت قلیان روایت روزمرگی و نبودن مشغولات است،ابتدا گرما و وجود جمع و دور هم نشینی قلیان می طلبد و پس از مدت مدیدی عادت می گردد و هرگاه جمع باشد بهانه ی دور هم نشینی بهانه ی خوبی است و هر گاه کسی نباشد تنهایی بهانه ی موجه تری است

عده ای همرا با قلیان کشیدن کارهای معمولی روز مره را هم انجام می دهند،در جمع، توسط فردی که سررشته دارد قلیان ابتدا "دودی" می گردد،پس از آن ابتدا بزرگترها شروع می کنند و همین گونه می چرخد تا خاموش گردد.روایت قلیان روایت ساکن شدن است،زغال نارنج و لیو ،"تنباکوی " " احمد و محمید" و کوزه های "شاه عباسی" روایت دلنشین تری از قلیان است.اندکی هم نمک در کوزه و آبلیمویی بر سر تنباکو طعم تلخ زندگی و تنباکو را کمی شیرین تر می کند

در مراسم ها بعد از چاهی، قلیان از مرتبه ی خاصی برخوردار بوده،حتی تالار ها و چشم و هم چشمی هم مانع آوردن قلیان ها به داخل عروسی ها نمی شود(البته تا اوایل دهه ی هشتاد ،چرا که امروز در بین بنکو قلیان رواج زیادی ندارد و در اثر آگاهی افراد روایت قلیان هم روایت فراموشی ها شده است)،امروزه شمار افراد علاقه مند به قلیان در بین بنکوی کمندی بسیار کم شده و همه از مضرات آن آگاه شده اند. و آن عده محدود هم مسن بوده و قلیان در بین جوانان بنکو طرفداری ندارد.هرچند وزیر بالقوه ی آموزش و پرورش در نطق رسانه ای خود کشیدن چند پک قلیان(البته میوه ای) را اشکال ندانست اما اثرات زیان بار قلیان میوه ای از برازجونی بیشتر است و هیچ کدام توصیه نمی شود..

از سمت چپ،یوسف،کاظم و رحمن نجفی..عکس تزینی است