دیریست که با وجود همه ی ناکاستی ها در دل تک تک اهالی بنکوی کمندی خانه گزیده ایم ،اما هر آمدنی یک رفتنی دارد ،از تک تک دوستان و همراهان همیشگی وب سایت که با حضورشان گرما بخش صمیمت های وب بودند تشکر کرده و از تمام کسانی که به هر نحوی دلشان در این مدت شکست صمیمانه عذر خواسته و از همگان حلالیت می طلبیم.

دیروز دل از دشت و دمن گرفتیم و آمدیم و عزلت گشودیم در پستوی خانه ای از سنگ و گل،دیروز گل های زیبا و چشمه های گوارا را گذاشتیم و آمدیم در شهر،دیروز آبا اجدادمان در ایل پا گرفت و این فرهنگ و سنت زیبای ایل را برای ما یادگار نهاد تا ما مقلد سنت های بیگانه نشویم ،"آب شلک" ،"قره قاج" "کوه بیل" "دره باد" ،" رودک" ، تاوه ی سیاه" ،"پرگوشتی" ،آزاد خانی" "کمارنج " دایره لغات گذشتگان ما بود همراه با سادگی ،صداقت،اعتقادات راسخ،معرفت ،فرهنگ و پیشینه ای غنی.

امروز "شهر" ،"پول" ،"البسه" ،"مد" ، "چشم و هم چشمی" ،"دروغ" ،تهمت " ،"نفرت" ، " کینه و عداوت" دایره ی لغاتمان را تشکیل می دهد همراه با " حسد"،"اعتقادات ضعیف" ،و ...شاید دایره لغات ما با امروز و زندگی روزمره شکل می گیرد و غیر قابل انکار است اما فرهنگ و پیشینه ی غنی ،سادگی و صداقت ایل پر افتخار،دلهای ساده و اعتقادات راسخ را فدای هیچ مصلحت و سفارشی نخواهم کرد ،تنها توصیه من به شما این بود

در پایان بر تخته سیای این فضای مجازی کلامی از مولا علی(ع) می نگارم و همه ی شما را به خداوند ساده ی ایل می سپارم":

"برای دنیاچنان کن که انگار همیشه زنده ای

و برای آخرت چنان کن که انگار فردا می میری"

بدرود