ازدواج یکی از سنت های پیامبر اکرم(ص) است که بر آن تاکید فراوانی شده است.معمولا سن ازدواج از جامعه ای به جامعه ی دیگر متفاوت است. در ازدواج افراد عوامل و شرایط بسیاری دخیل است..در میان بنکوی کمندی چنان چه از سخن بزرگان و گذشتگان برمی آید در گذشته سن ازدواج چیزی بین 24-30 سال بوده است و با توجه به شرایط هر خانواده متغیر بوده .اما میانگین سن ازدواج ،سن نسباتا بالایی را نشان می دهد.اما در سالهای پس از انقلاب اوضاع اندکی تغییر یافته و سن ازدواج در بین بنکو میانگین بین 20 - 26 سال است و تا دهه ی هفتاد سن ازدواج در همین حدود دارای نوسانات است و پس از دهه ی هفتاد نیز سن ازدواج تغییر چشم گیری نداشته است و سن ازدواج از 23 تا 27 سال متغییر است .اما موضوعی که شاید در این سالها بیشتر به چشم می آید موضوع ازدواج نکردن افراد است و بالا رفتن سن ازدواج در بین بنکو است و به صورتی که گاها مشاهده میکنیم سن افراد به 40 سال هم میرسد.شاید این مسله در کوتاه مدت مشکی و محدودیتی برای این افراد به وجود نیاورد و گاها تجرد و زندگی مجردی درد سرهای کمتری برای این افراد داشته باشد ولی در دراز مدت دارای آثار و مشکلات جدی خواهد بود و با توجه به سرد شدن روابط و عواطف انسانی در جامعه فعلی می تواند در ایام کهولت انزوا و تنهایی را برای این افراد در پی داشته باشد تا جایی که تجربه نشان داده در ایام کهولت افراد بدلیل کهولت سن و بیماری ها و ناتوانی های که طبیعی است نیازمندی بیشتری برای دلسوزی اطرافیان به ویژه همسر و فرزندان خواهد داشت.این قلم نگاشت صرفا سنین ازدواج در بین بنکو را بررسی کرده و آثار ازدواج در سنین پایین و نتایج مثبتی را که در پی خواهد داشت و ازدواج در سنین بالا و عواقب آن بررسی کرده و قصد نصحیت کسی راندارد.