ازدواج یکی از سنت های پیامبر (ع) است و از ایشان نقل شده که هر کس ازدواج کند نیمی از دین خود را حفظ کرده است .اما ازدواج در میان جامعه های مختلف از قومی به قوم دیگر و از منطقه ای به منطقه ی دیگر دارای رسم و رسومات خاصی است در میان بنکوی کمندی هم رسومات خاصی وجود دارد ..خواستگاری ،بله برون،لباس کنان،کوش انگشتر،و در مرحله  ی بعدی دعوت ازاقوام و جشن عقد کنان و پس از آن در یک زمان معین شده از طرف خانواده عروس و داماد روز عروسی تعیین میگردد و از اقوام دعوت میشود و شب قبل از عروسی مراسمی به عنوان "حنا بندان" انجام میگیرد و فردای آن روز،روز عروسی است که غالبا با دادن ولیمه همراه است و دعوت شدگان پس از پایان عروسی برای کمک به تازه داماد "شاباش" می دهند.

در گذشته ازدواج با مراسمات دیگری نیز همراه بوده برای مثال(بوسه بر اجاق پدر از سوی عروس، نشستن کودک پسر به دنبال عروس بر روی اسب،سحر نوازی مهتر،عروس کشان، شیر بها،پای انداز) گاها افراد با بضاعت هفت شبانه روز عروسی شان به طول می انجامید (در کمندی افرادی بوده اند که عروسی شان سه شبانه روز ادامه داشته)و عروسی کسانی که از وضعیت مالی پایین تری برخوردار بودند "کورکش" نام داشته به این صورت که داماد بدون جشن آنچنانی دهنه ی "اسب حامل عروس " را  میگرفته و راهی خانه بخت میشدند. دیگر رسمی که از بین رفته این بوده که در شب "کره ی " سنگی بزرگی ایجاد میکردند و بر روی آن هیزم میریختند و آتش بزرگی روشن میشد و در اطراف آن به هلهله و شادی می پرداختند  ، "زنان  و دختران ایل  بر گرد اتش "چوپی و هلی" میرفتند(نقل است که احمد بگ " پدربزرگ  غلامعلی نجفی در عروسی فرزندش "ملاایمان" به خاطر بضاعت مالی خوبی که داشت به جای هیزم "پوست گردو" بر  بلندی آتش کشید)(به نقل از فرهاد نجفی)

امروزه بسیاری از رسوم گذشته  رو به فراموشی رفته اند و پاره ای از رسومات هم به دلیل وضیعیت معیشتی افراد یا انجام نمیشود و یا با دیگر مراسمات ادغام گشته اند ، مثلا امروزه معمولا با یک عقد ساده در محضر ،پس از مدتی تمام  عروسی در یک بازه ی زمانی چند ساعته به پایان میرسد و گاها مراسم حنابندان و روز عروسی یکی میشود

اما یکی از مهمترین نکاتی که شاید امروزه به آن توجه نمیشود ازدواج های برون طایفه ای  می باشد (نقل است که تا زمان مرحوم"نامدار" که از بزرگان بنکوی کمندی بوده کسی اجازه نداشته است که ازدواج برون طایفه ای انجام بدهد(به نقل از فرهاد و حسینقلی نجفی) و این عمل مرحوم "نامدار" میتواند برگرفته از یک تکنیک وحدت گرایی در میان آن زمان بنکوی کمندی باشد)و اگر کمی به گذشته برگردیم میبینیم که اکثر آباء و اجداد ما ازدواج درون طایفه ای داشته اند و خویشاوندی خونی بین اکثریت طایفه به همین خاطر است.اما سالیان اخیر ازدواج برون طایفه ای به شدت رواج پیدا کرده و این پیامد های دوگانه ای را برای "بنکوی کمندی" خواهد داشت.

بعدا نوشت:

بحث و تبادل افکار" خویشاوندگرایی ، ازدواج برون طایفه ای" مزایا و معایب"